Στη γλώσσα των οδικών σημάτων είναι αδιαμφισβήτητο πως το κόκκινο χρώμα σημαίνει απαγόρευση. Από το κόκκινο φανάρι, μέχρι τα κόκκινα σήματα του Κ.Ο.Κ. και φυσικά το STOP, οποιαδήποτε πινακίδα βλέπουμε σε κόκκινο χρώμα στο δρόμο, μας απαγορεύει να κάνουμε κάτι, στέλνει ένα μήνυμα. Αυτό που αρκετοί δεν γνωρίζουν, όμως, είναι πως πριν μερικά χρόνια τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά.

Το STOP που όλοι γνωρίζουμε σήμερα μπήκε στα οδικά δίκτυα όλου του κόσμου από το 1954 και μετά. Όταν πρωτοεμφανίστηκε στους δρόμους των ΗΠΑ το 1915 στο Ντιτρόιτ ήταν μικρό, άσπρο και τετράγωνο. Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, οι ειδικοί στην Αμερική εκτίμησαν πως η καλύτερη επιλογή γι’ αυτή την τόσο σημαντική πινακίδα είναι να γίνει κίτρινη με μαύρα γράμματα. Κι αυτό γιατί το κόκκινο, το οποίο είχε πέσει στο τραπέζι, δεν φαινόταν καλά στις πινακίδες και ξεθώριαζε εύκολα, κάτι που άλλαξε στη συνέχεια με ειδικά χρώματα.

Αυτή η επιλογή προκαλούσε συχνά προβλήματα στους δρόμους με αρκετούς οδηγούς να μπερδεύουν την πινακίδα ή να μην τη βλέπουν εύκολα από μακριά. Παράλληλα, το 1922 αποφάσισαν να έχει ένα οκτάγωνο σχήμα, καθώς μέχρι τότε, κάθε πόλη είχε πολλά και διαφορετικά σχήματα για τις πινακίδες της, κάτι που επίσης μπέρδευε πολύ τους οδηγούς. Κάπως έτσι αποφασίστηκε πως όλα τα οδικά σήματα θα είχαν και ένα συγκεκριμένο σχήμα, το οποίο θα γνωρίζουν καλά όλοι στο δρόμο.

Όσον αφορά το STOP αποφασίστηκε πως θα ήταν οκτάγωνο, καθώς οι πλευρές σε μια πινακίδα φανέρωναν τους κινδύνους που διέτρεχε ένας οδηγός στο δρόμο, σε περίπτωση που το αγνοούσε. Όσες περισσότερες πλευρές, τόσο μεγάλωνε κι ο κίνδυνος. Οι κυκλικές πινακίδες καθόριζαν τα πιο επικίνδυνα σημεία, με τις οκτάγωνες να έρχονται δεύτερες σε επίπεδο επικινδυνότητας.

Επίσης, ο οκτάγωνος σχεδιασμός του το έκανε να διαφέρει και να γίνεται διακριτό κι από τους υπόλοιπους οδηγούς που έρχονταν από αντίθετες κατευθύνσεις, κάτι που άλλωστε ισχύει μέχρι σήμερα.

 

(Κεντρική φωτογραφία: Unsplash)