Κάθε χρόνος που φεύγει είναι ένας κύκλος που κλείνει. Το πέρασμά του φέρνει αναπόφευκτα μια διάθεση απολογισμού: τι έγινε, πώς έγινε, τι ήταν καλό και επιτυχημένο κλπ. Αυτός ο απολογισμός συμβαίνει και σε κάθε μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας και φυσικά και στον κινηματογράφο, που αφορά πολλά εκατομμύρια θεατών σε όλο τον κόσμο.

Οι κριτικοί του χώρου έχουν ήδη κάνει τις δικές τους αξιολογήσεις για την κινηματογραφική παραγωγή του χρόνου που πέρασε. Όπως είναι φυσικό, στις λίστες των «καλύτερων ταινιών του 2018» υπάρχουν αποκλίσεις. Υπάρχουν όμως και ταινίες οι  οποίες συμπεριλαμβάνονται στις λίστες όλων των ειδικών και  αυτές σας παρουσιάζουμε κι εμείς σήμερα, έπειτα από προσεκτική έρευνα.

«Οι τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι» του Μάρτιν Μακ Ντόνα

Μια ταινία που κοίταξε στα μάτια πολύπλοκες πτυχές του ανθρώπινου ψυχισμού και απεικόνισε ανατριχιαστικά μια κοινωνία στο χείλος ενός βίαιου ξεσπάσματος. Ένα σκοτεινό, κωμικό δράμα από τον βραβευμένο με Όσκαρ, Μάρτιν Μακ Ντόνα.

Η Μίλντρεντ Χέιζ, μετά από μήνες που δεν έχει βρεθεί ο ένοχος για τη δολοφονία της κόρης της, κάνει μια τολμηρή κίνηση παραγγέλνοντας τρεις πινακίδες στην είσοδο της κωμόπολης στην οποία κατοικεί, με ένα αμφιλεγόμενο μήνυμα για τον σεβάσμιο αρχηγό της αστυνομίας της περιοχής, Ουίλιαμ Γουίλομπι. Όταν στην υπόθεση ανακατεύεται ο δεύτερος στην ιεραρχία αξιωματικός, Ντίξον, ένας ανώριμος άνθρωπος με ροπή προς τη βία, τότε η μάχη μεταξύ της Μίλντρεντ και του νόμου στο Έμπινγκ επιδεινώνεται.

Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για την Μακ Ντόρμαντ / Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου για τον Σαμ Ρόκγουελ

 

«Κλέφτες Καταστημάτων» του Χιροκάζου Κόρε-Έντα

Μέσω μιας φαινομενικά ασήμαντης ιστορίας (η καθημερινότητα μιας πενταμελούς οικογένειας απατεώνων, που όλα τα μέλη της, από τον πιτσιρικά γιο μέχρι την κομπιναδόρα γιαγιά, είναι εξοικειωμένα με την παρανομία), ο Χιροκάζου επιστρέφει στο προσφιλές του μοτίβο της οικογένειας. Οι ήρωές του μοιάζουν με φτωχοδιάβολους που τα φέρνουν ίσα-ίσα βόλτα σκαρφιζόμενοι διάφορες πατέντες του πεζοδρομίου. Η αντίθεση μεταξύ της σοβαροφανούς και προσποιητής συμπεριφοράς της κοινωνίας που ξέρει να καταδικάζει  όσα μέλη της δεν συμβαδίζουν με τις νόρμες και τα στερεότυπα που θέτει προκαταβολικά, με την στοργή, την ανεμελιά και την φροντίδα που προσφέρει στα μέλη της η οικογένεια των φτωχοδιάβολων, οι οποίοι μετέρχονται κάθε δυνατό τρόπο ώστε να βιοποριστούν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, είναι συγκινητική και έκδηλη σε όλη την ταινία.

Ο Χιροκάζου απλώνει την προβληματική του σε ένα λιτό και χαμηλών τόνων σκηνοθετικό όραμα, ανατρέποντας προαιώνιες ιδέες, όπως η σημασία της μητρότητας, η έννοια της πραγματικής οικογένειας, οι δεσμοί που ενώνουν τους ανθρώπους κ.ά.

Η ταινία άνοιξε την αυλαία στο 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

 

«Roma» του Αλφόνσο Κουαρόν

Γυρίζουμε στις αρχές του ’70, στη συνοικία Ρόμα στο Μεξικό και ζούμε έναν χρόνο από την ζωή μιας οικογένειας που γίνεται μάρτυρας των πολιτικών αναταραχών της εποχής.

Η Κλέο είναι η Ινδιάνα υπηρέτρια που μένει έγκυος από την πρώτη σεξουαλική της σχέση και η σενιόρα Σοφία είναι η μητέρα του σκηνοθέτη που ο άνδρας της την εγκαταλείπει για μια άλλη γυναίκα.  Θα κάνουν τις διαδρομές τους στις ταραγμένες μέρες που περνάει το Μεξικό.

Η ταινία, εμπνευσμένη από τις γυναίκες της παιδικής ηλικίας του Κουαρόν, αποτελεί μια ωδή στον άνθρωπο και ιδιαίτερα στην γυναίκα. Ένα δράμα βαθιά προσωπικό, ημι-αυτογραφικό, ασπρόμαυρο και βραδυφλεγές για τους αφανείς ήρωες της ιστορίας.

 

«Η Μορφή του Νερού» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Η Ελάιζα είναι εγκλωβισμένη σε μια μοναχική και μονότονη ζωή ενώ εργάζεται ως καθαρίστρια σε ένα μυστικό κυβερνητικό εργαστήριο υψηλής ασφάλειας. Η ζωή της αλλάζει δραματικά όταν η ίδια και η συνάδελφός της, Ζέλντα, ανακαλύπτουν μια αυστηρά απόρρητη κυβερνητική υπόθεση: ένα αμφίβιο πλάσμα που είναι καταδικασμένο να μείνει φυλακισμένο στις εγκαταστάσεις ώσπου να αρχίσουν τα πειράματα πάνω του. Η Ελάιζα θα νιώσει έναν ισχυρό δεσμό με το αλλόκοτο πλάσμα και θα αποφασίσει να το σώσει, ενάντια στις προσπάθειες του αδίστακτου πράκτορα

Στρίκλαντ, σε μια υπέροχη ιστορία αγάπης που εξερευνά τις φαντασιώσεις που δημιουργούμε, τα μυστήρια που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και τα τερατουργήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε.

Η ταινία κέρδισε 4 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων εκείνα της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας.

 

«Αόρατη Κλωστή» του Πολ Τόμας Άντερσον

Ο Πολ Τομας Άντερσον και ο Ντάνιελ Ντέι Λούις στον πρωταγωνιστικό ρόλο, δίνουν μια απαράμιλλη ταινία για τον έρωτα όπως είναι και όχι όπως ευχόμαστε να είναι.

Ο ρόλος του Ντάνιελ Ντέι Λούις  παρουσιάζει έναν άνδρα με απόλυτα ισορροπημένη ιδιοσυγκρασία που παραδίδεται στην ξαφνική εισβολή των ορμητικών συναισθημάτων του που απορρυθμίζουν τις σταθερές του, την ώρα που ο Άντερσον απογυμνώνει τις αυτοκαταστροφικές εμμονές των ερωτικών συντρόφων και τις οδυνηρές δοκιμασίες μιας αδιαπραγμάτευτης αφοσίωσης.

 

«Lady Bird» της Γκρέτα Γκέργουικ

Μια ιστορία ενηλικίωσης με φόντο το Σακραμέντο του 2002 που σκηνοθέτησε η Γκρέτα Γκέργουικ, με πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ και έχοντας κερδίσει Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας και Α’ Γυναικείου Ρόλου στην κατηγορία Μούζικαλ/Κωμωδία μέσα στο 2018. Η ταινία ξετυλίγει τη δύσκολη εφηβεία της νεαρής Κριστίν « Lady Bird», την εκρηκτική σχέση αγάπης-μίσους  με τη νοσοκόμα μητέρα της και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της, καθώς και την καθημερινότητά της στο σχολείο αλλά και τις εφηβικές ανασφάλειες και τους έρωτες αυτής της ηλικίας.