Η γενιά μας, προερχόμενη από γονείς που δεν εστίαζαν ιδιαίτερα στην συναισθηματική και ψυχική μας κατάσταση, δίνουμε τεράστια σημασία στην ψυχολογία των μικρών μας. Αποδοκιμάζουμε παλαιότερες εκπαιδευτικές μεθόδους όπως το ξύλο ή τις τιμωρίες, αφού πλέον γνωρίζουμε πως τραυματίζουν ποικιλοτρόπως ένα παιδί.Αντίθετα, επικεντρωνόμαστε στην αξία του διαλόγου, των συναισθημάτων και της ψυχικής ισορροπίας. Και όλα αυτά, μέσα στο πλαίσιο της σύγχρονης πραγματικότητας που ορίζεται από ιλιγγιώδεις ρυθμούς και ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη. Μήπως, όμως, τελικά, κάνουμε κάτι λάθος;

Σύμφωνα με τον ψυχιάτρο Λουίς Ρόχας Μάρκος, τα σημερινά παιδιά βρίσκονται «σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική!». Δεν ξέρω εάν ενστερνίζεστε κι εσείς αυτήν τη θέση του γνωστού επιστήμονα. Ωστόσο, τα συμπεράσματά του προκύπτουν από έρευνες και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για παιδιά με ψυχικές νόσους, καταθλίψεις και διαταραχές ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας.

«Κενά συναισθηματικά παιδιά»: Τι κάνουμε λάθος;

Οι στατιστικές δείχνουν ξεκάθαρα πως υπάρχει πρόβλημα

Σύμφωνα με ένα άρθρο του Λουίς Ρόχας Μάρκος που έγινε αμέσως Viral παγκοσμίως, οι στατιστικές δείχνουν τα εξής:

  • 1 στα 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας
  • Αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)
  • Αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
  • Αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών

Τι κάνουμε λάθος;

Σύμφωνα πάντα με τον γνωστό ψυχίατρο, τα σημερινά παιδιά είναι χορτασμένα από υλικά αγαθά αλλά στερούνται άλλων, βασικών αγαθών όπως:

  • Συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς
  • Ξεκάθαρα όρια
  • Υπευθυνότητα
  • Ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο
  • Κίνηση και επαφή με τη φύση
  • Δημιουργικό παιχνίδι και κοινωνική αλληλεπίδραση
  • Δεν τους δίνουμε τη δυνατότητα να βαριούνται

Αντίθετα, τα παιδιά μας μεγαλώνουν με γονείς που, απ’ ότι φαίνεται, και παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους να μεγαλώσουν ευτυχισμένα παιδιά, δεν ανταποκρίνονται σωστά στον γονικό ρόλο. Συγκεκριμένα, τα παιδιά μεγαλώνουν με:

  • Γονείς που η προσοχή τους αποσπάται από την ψηφιακή τεχνολογία
  • Γονείς επιεικείς που αφήνουν τα παιδιά τους να βάζουν τους κανόνες
  • Την αίσθηση πως τα αξίζουν όλα χωρίς όμως να τα κερδίζουν
  • Καθιστικό τρόπο ζωής
  • Άμεση επιβράβευση σε όλα
  • Την τεχνολογία να αντικαθιστά την φροντίδα των κηδεμόνων

Τι χρειάζεται να κάνουμε για να μεγαλώσουμε ευτυχισμένα παιδιά

Ο Λουίς Ρόχας Μάρκος μας επισημαίνει πως αν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν ευτυχισμένα και ψυχικά υγιή, πρέπει να δράσουμε άμεσα και να δώσουμε σημασία στα βασικά!

Να βάλετε όρια: να θυμάστε πως εσείς είτε ο καπετάνιος του καραβιού. Τα όρια και οι κανόνες μπαίνουν από εσάς, φροντίζοντας να έχετε τον έλεγχο. Τα παιδιά με αυτόν τον τρόπο νιώθουν σίγουρα και ασφαλή και σας εμπιστεύονται. Έτσι, δημιουργείται το ασφαλές πλαίσιο για να αναπτυχθούν σωστά.

Δώστε στα παιδιά αυτά που χρειάζονται και όχι αυτά που θέλουν: τα παιδιά συχνά ζητάνε πράγματα που θέλουν ενώ αρνούνται αυτά που χρειάζονται. Για παράδειγμα, θα θελήσουν να φάνε ακόμα ένα παγωτό, ενώ χρειάζονται τις θρεπτικές ουσίες ενός γεύματος. Μη φοβάστε να πείτε «όχι» στα παιδιά σας, αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται.

Δείξτε τους έναν υγιεινό τρόπο ζωής: φροντίστε να τρέφονται σωστά και να περνούν τουλάχιστον μια ώρα ημερησίως στον καθαρό αέρα με δραστηριότητες όπως ποδήλατο ή περπάτημα στη φύση.

Φάτε όλοι μαζί: το βράδυ που συνήθως συγκεντρώνεται ολόκληρη η οικογένεια στο σπίτι, προσπαθήστε να καθίσετε όλοι στο τραπέζι και να απολαύσετε το δείπνο σας μακριά από τεχνολογικούς αντιπερισπασμούς (κινητά τηλέφωνα, laptop, κτλ). Αφιερώστε αυτόν τον χρόνο στην οικογένειά σας και δεν θα το μετανιώσετε!

Περάστε χρόνο μαζί τους: παίξτε επιτραπέζια ή άλλα παιχνίδια όλοι μαζί! Ο συναισθηματικός δεσμός που θα καλλιεργήσετε θα προσφέρει στα παιδιά εμπιστοσύνη, χαρά και ασφάλεια.

Μοιράστε τις δουλειές του σπιτιού: κάντε τα παιδιά σας υπεύθυνα και οργανωτικά. Μοιράστε τις δουλειές του σπιτιού ισότιμα και αφήστε τα να πάρουν ενεργό μέρος στις οικιακές δουλειές. Εκτός από υπευθυνότητα και ωριμότητα, τα βοηθάτε να αποκτήσουν και αυτοπεποίθηση.

Μην αναλαμβάνετε τις δικές τους ευθύνες: μην φτιάχνετε τη σχολική τους τσάντα, για παράδειγμα. Είναι δική τους ευθύνη. Εάν εξακολουθήσουμε να κάνουμε τις δικές τους δουλειές, δεν θα γίνουν ποτέ ανεξάρτητα και αυτόνομα.

Αφήστε τα να κάνουν λάθη και να απογοητευτούν: κανείς δεν θέλει το παιδί του να στεναχωριέται ή να απογοητεύεται. Ωστόσο, εάν δεν μάθουν να διαχειρίζονται τέτοιου είδους συναισθήματα τώρα, μέσα στο ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον, η ενηλικίωση θα τους είναι πολύ δύσκολη!

Μάθετέ τους να περιμένουν: δώστε ευκαιρίες για «πλήξη», μιας και η πλήξη είναι η στιγμή που ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνοι να διασκεδάζουν τα παιδιά όλη την ώρα.