Επιστήμονες και περιβαλλοντολόγοι όμως δεν είναι αισιόδοξοι για αυτή τη μείωση, καθώς οφείλεται καθαρά στην παύση λειτουργίας των επιχειρήσεων και στους ανθρώπους που έμεναν σπίτια τους και αναμένουν να επανέλθουν οι ρύποι στα προηγούμενα επίπεδα – ίσως και χειρότερα – μόλις η πανδημία κοπάσει.

Οι κοινωνικές αντιδράσεις μόνο, όπως βλέπουμε εδώ, δεν είναι αρκετές για να οδηγήσουν σε βαθιές και συνεχείς μειώσεις που χρειάζονται.

Αν οι εκπομπές ρύπων επιστρέψουν στα αρχικά τους επίπεδα μέχρι τα μέσα Ιουνίου, η πανδημία θα έχει μειώσει τη ρύπανση φέτος κατά μόλις 4%, ενώ αν κάποιοι περιορισμοί παραμείνουν μέσα στη χρονιά, θα δούμε μείωση 7%. Ακόμα όμως και να κρατούσαμε το 7% για μία δεκαετία και πάλι δε θα φτάναμε το 7.6% που έχουν θέσει ως στόχο τα Ηνωμένα Έθνη για να κρατήσουμε την παγκόσμια θερμοκρασία από το να αυξηθεί πάνω από 1.5 βαθμό Κελσίου.

Να θυμίσουμε πως το διοξείδιο του άνθρακα συγκεντρώνεται στην ατμόσφαιρα για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, οπότε το συνολικό ποσό που παγιδεύει τη θερμότητα ως αποτέλεσμα ανθρώπινων δραστηριοτήτων συνεχίζει να μεγαλώνει.

Είναι σαν μία μπανιέρα, όπου είχες τέρμα ανοιχτή τη βρύση για λίγο και μετά μειώνεις τη ροή κατά 10%. Αλλά και πάλι συνεχίζεις να γεμίζεις την μπανιέρα. – Sean Sublette, μετεωρολόγος του Climate Central

Η έρευνα δημοσιοποιήθηκε στο Nature.